
១. មនុស្សឆ្លាត ចេះឆ្ងល់។ ពេលឆ្ងល់ហើយ ក៏ចេះស្វែងរកការពិតដោយខ្លួន ឯង។ មនុស្សខ្លះ ចេះឆ្ងល់និងចេះសង្ស័យដែរ តែខ្វះលទ្ធភាពនិងឆន្ទៈស្វែង រការពិត។ ដូច្នេះ បើចេះឆ្ងល់ តែពុំចេះស្រាវជ្រាវស្វែងរកក ារពិតទេ គឺហៅឆ្ងល់បែបងុប់ងុល ឬឆ្ងល់បែបបែកឆ្វេង។
២. មនុស្សដែលពុំចេះឆ្ងល់ និងចាំតែជឿ គឺជាមនុស្សស្លាប់ទាំងរស់។ ព្រះពុទ្ធត្រាស់ដឹងដោយសារតែ ឆ្ងល់នឹងដំណើរនៃជីវិតមនុស្ស ហើយទ្រង់ក៏បានស្វែងរកចម្លើយ ដោយខ្លួនព្រះអង្គ។ ទស្សនវិទូជាច្រើន មិនថាជាសូក្រាត អារីស្តូត...អះអាងយ៉ាងច្បាស ់ថា មនុស្សឆ្លាត គឺជាមនុស្សដែលចេះឆ្ងល់។ មនុស្សឆ្លាត ពុំមែនជាបុគ្គលដែលពូកែឆ្លើយ សំនួរនោះទេ តែជាមនុស្សដែលពូកែឆ្ងល់ និងពូកែសួរ។ ចម្ងល់ គឺជាការចាប់ផ្តើមឡើងនូវគតិប ណ្ឌិត។ គតិបណ្ឌិតកើតឡើងទៅបាន លុះត្រាណាតែអ្នកឆ្ងល់ មានឆន្ទៈស្វែងរកចម្លើយ៕
ប្រតិទិនទស្សនៈ ៣៦៥ថ្ងៃ
២. មនុស្សដែលពុំចេះឆ្ងល់ និងចាំតែជឿ គឺជាមនុស្សស្លាប់ទាំងរស់។ ព្រះពុទ្ធត្រាស់ដឹងដោយសារតែ
ប្រតិទិនទស្សនៈ ៣៦៥ថ្ងៃ


0 Comments